Een historische dag
Di Benedetto riep me vanmorgen bij zich in zijn kantoortje. Hij vroeg wat voor dag het was. “Woensdag, 9 juli 2008” antwoordde ik.
“Een historische dag!” bulderde hij. “Want op woensdag 9 juli 2008 is Claudio di Benedetto van mening veranderd. Bel de krant, we hebben nieuws.”
“Je wordt fan van Inter?” gok ik. “Berlusconi is toch een zegen voor het land?”
“De dag dat ik Inter-fan wordt, vergaat de wereld en anders zorgt Berlusconi daar wel voor. Nee, vandaag vertel, ik, Claudio di Benedetto, jou, Emilio Bachini, dat ik me vergist heb. Jouw plan om entertainment te bieden in onze kroeg was misschien toch niet zo slecht. We hebben een impuls nodig, er moet iets veranderen om café Graziusu weer de plek te geven die het verdient: het hoogtepunt van de zaterdagavond waar iedereen zijn weekend om heen plant.
Je krijgt een avond een kans, en wel over een maand. Vind een goede band en een grappige komiek, je budget is 1500 euro. En nu weer aan de slag, want ik word emotioneel van historische gebeurtenissen!”
Het beeld van Di Benedetto die me huilend in de armen valt, maakt dat ik snel het kantoor verlaat. Blij, om niet te zeggen, in extase, zweef ik terug naar de bar. Dit is een verrassende wending in mijn carrière bij Graziusu. Nog niet zo lang geleden vond ik mijn plan verfrommeld als een snoeppapiertje op de grond liggen en nu krijg ik ineens budget om het uit te voeren.
Toegegeven, het is niet zo dat we leven op Mars hebben ontdekt, maar voor mij persoonlijk voelt dit toch als historisch. Geen idee waar ik zo snel een goede band en een komiek vind, maar ik heb nog een maand om me daar niet druk over te maken. Eerst ga ik dit persoonlijke succes vieren met een overheerlijke feestmaaltijd. Van lekker eten krijg ik altijd goede ideeën.